Ang salitang “biyaya” ayon kay Pablo ay kabutihan na ibinibigay sa taong hindi nararapat na tumanggap nito. Gaya na ang “awa” ay kabutihan na ibinibigay sa taong nahihirapan, ang “biyaya” ay ibinibigay sa taong walang kakayahan at hindi karapat-dapat.
Ayon sa Bagong Tipan, ang “biyaya” ay ang walang hanggan at ganap na pabor ng ipinakita ng Diyos sa pagbibigay ng Kanyang espiritwal at walang-hanggang pagpapala sa isang makasalanan; sa taong hindi nagpakita ni katiting na kabutihan.
Ang biyaya ay hindi nakadepende sa tao. Ito ay nakadepende lamang sa kalooban ng Diyos. Hindi ito makakamit sa… continue reading..
Tayo ay tinawag ng Dios na lumakad sa makipot na daan. Sa paglakad na ito, hindi sapat na alam natin ang katotohanan. Mahalaga na alam natin kung paano lumakad ng may karunungan upang huwag manatili sa daan na ito. Ganito ang bilin ni Pablo, “Kaya’t mag-ingat kayo sa inyong paglakad, hindi gaya ng mga mangmang kundi gaya ng marurunong na sinasamantala ang panahon sapagkat ang mga araw ay masasama.” (Efeso 5:15-16).
Ang kainos ay mga pagkakataon sa ating buhay. Kahalintulad ito sa pintuang bumubukas sa sandaling panahon, na agad nagsasara at hindi na magbubukas pa. Kagaya ng isang ama o ina na may mga anak, ang oportunidad na makasama at maibahagi ang makadios… continue reading..
“Maghanda ka sa kinaumagahan , at umakyat ka sa kinaumagahan sa bundok ng Sinai at humarap ka sa atin doon sa tuktok ng bundok.” (Exodus 34:2)
Sa muling pagharap sa panibagong taon, mabuting makasanayan
na simulan natin ang bawat araw sa pakikipag-ugnayan sa Dios sa pamamagitan ng
pagbubulay ng Kanyang salita at pananalangin. Ang oras na ito ang
pinakamahalaga sa bawat araw. Kung gawin natin ito, magkakaroon tayo ng
kahandaan na harapin ang pangkaraniwan o mahirap na responsibilidad sa bawat
araw. Huwag nating isipin na kaya nating magtagumpay sa sarili lamang nating
lakas. Kailangan natin ang gabay at patnubay ng Panginoon. Ito ay sasaatin kung
dudulog tayo sa Kanya tuwing umaga.
Sila na nakagagawa ng mga dakilang… continue reading..
Ang talinghaga ng nawawalang tupa ay nagpapakita ng malalang kondisyon ng isang makasalanan bago siya nasumpungan ng Pastol. Una, ang tupa ang may kasalanan kung bakit siya ay nawawala. Maaaring ang tupa ay naging abala sa pagkain ng damo kaya nawaglit ang tingin niya sa pastol. Ang sisi ay nasa tupa lamang, hindi sa iba, at lalong hindi sa pastol na hangad lamang ay ang kapakanan ng tupa. Gayon din, ang tao ay makasalanan dahil siya mismo ang lumayo sa Diyos. Naging abala siya sa mga bagay sa mundo at kung paano siya uunlad. Isinasantabi niya ang relasyon sa Diyos, gayong ito ang pinakamahalaga.
Ikalawa, hindi alam ng tupa na siya…
continue reading..
Marami ang nagtatanong: “Bakit itatapon ng Dios ang tao sa impiyerno, gayong siya ay Dios ng pag-ibig?
Sinasabi ng Biblia na ang kasalanan ang naghiwalay sa atin sa Dios, Siya na daluyan ng lahat ng katuwaan at pagmamahal, karunungan at lahat ng mabubuting bagay. Kung wala ang presensya ng Dios sa atin, ito ay isa nang impiyerno. Ang taong wala kay Kristo ay wala ring kakayahan na magbigay at tumanggap ng pag-ibig at katuwaan.
Ang impiyerno ay apoy sa Biblia dahil ito ay tumutupok. Sa lupa makikita natin ang pagtupok sa kaluluwa dahil sa kanyang pagiging makasarili. Dito nag-uugat ang inggit, kapaitan, kalungkutan, likong kaisipan at iba pang kasamaan. Dahil hindi namamatay ang…
continue reading..
Iba’t-iba ang katayuan at mga pangyayari sa ating buhay. Kung anuman ang idulot ng bawa’t araw ay dapat tanggapin ng may pasasalamat. Kung tayo ay hindi makontento sa ating kalagayan, tayo ay nagkakasala.
Kaano man kahirap, at sa pakiramdam natin ay kakaiba ang ating nararanasan, ito ay itinalaga ng Dios para sa atin at kasama sa Kanyang pangkalahatang plano sa ating buhay. Kabilang dito ang ating mga kapansanan at pisikal na limitasyon. Sa isang mababaw na kaisipan maaring tingnan natin ang iba na mas mapalad kaysa atin. Subali’t sinasabi sa Mga Awit 139:13 “anuman tayo sa ating anyong pisikal ay itinalaga na duon pa lamang sa sinapupunan ng ating…
continue reading..
Malinaw sa atin na ang kaligtasan ay sa pamamagitan ng pananampalataya at hindi sa mga gawa (Efeso 2:8-9). Ngunit dapat ay malinaw din sa atin na “ tayo ay pinakamahusay na gawa , na nilalang kay Kristo para sa mabubuting gawa , na inihanda ng Diyos nang una pa upang siya nating lakaran” (Efeso 2:10). Tayo ay binuhay na muli para sa pag-gawa ng mabuti. Ang salitang “lakaran” ay nagpapahiwatig ng pangkaraniwang karanasan, hindi ang kamangha-manghang pagliligtas ng isang bata mula sa nasusunog na bahay. Tayo ay ginawa ng Diyos upang gawin ang ordinaryong mabuting gawa sa konteksto ng ating pang-araw-araw na bokasyon o gawain.
Ang pag-gawa ng mabuti ay isinalarawan ni…
continue reading..
“Sinusugpo ko ang lahat ng pagmamataas laban sa Diyos, at binibihag ang lahat ng isipan upang tumalima kay Cristo.” (2 Corinto 10:5).
Ang pinakamabuting pamantayan sa pagpipigil ng masamang kaisipan ay ibinigay ni Pablo sa Filipos 4:8, “Sa wakas mga kapatid, dapat maging laman ng inyong isip ang mga bagay na karapat-dapat at kapuri-puri: mga bagay na totoo, marangal, matuwid, malinis, kaibig-ibig, at kagalang-galang.”. Ang pagpipigil sa ating kaisipan ay hindi lamang pagtangging isipin ang mga bagay na mali, sa halip ito ay pag-iisip ng mga bagay na mabuti at kalulugod-lugod sa Dios.
Ito ang babala ni Solomon, “Ang isipan mo’y ingatang mabuti at alagaan, Pagkat iyan ang siyang bukal ng buhay…
continue reading..
“ At siya’y nagbigay-galang at nagsabi, “ano ang iyong lingkod upang iyong tingnan ang isang asong patay na gaya ko?” 2 Samuel 9:8
Kung si Mephibosheth ay nagpakababa kay Haring David dahil sa ipinakita niyang kabaitan sa kanya, gaano pa kaya na dapat tayong magpakababa sa ating mapagbiyayang Dios? Mas maraming biyayang dumadaloy sa atin, mas lumiliit dapat ang tingin natin sa ating sarili. Sapagkat ang biyaya ng Dios ay parang ilawan na nagpapakita ng ating mga karumihan. Ang patotoo ni Rutherford ay ganito, “Ako ay tuyo at tigang na sanga, isang piraso ng nabubulok na laman, tuyong buto na hindi kayang makatayo kahit sa mga dayami.” Ganito ang…
continue reading..
“Magmahalan kayo sa isa’t-isa bilang magkakapatid kay Kristo.”
Inulit ni Hesus ang tagubilin ng mga anghel sa mga babaeng nagpunta sa libingan ng Panginoong Hesus: “ …magsiyaon kayo at sabihin ninyo sa aking mga kapatid na magsiparoon sa Galilea, at doo’y makikita nila ako.” (Mateo 28:10). Hindi pinahalagahan ng bayan ng Jerusalem si Hesus kaya’t hindi Niya nais na tagpuin doon ang mga apostol.
Kapansin-pansin ang pagtawag ni Hesus sa mga disipulo na, “Aking mga kapatid”. Hindi lamang yaong mga malapit sa Kanya kundi lahat ng mananampalataya. “Sapagkat sinomang gumaganap ng kalooban ng aking Ama na nasa langit…
continue reading..
